Wobec powszechnej cyfryzacji dostęp do informacji i usług online wydaje się podstawą codzienności. Dla większości z nas smartfon czy biletomat to ułatwienia, jednak dla osób z dysfunkcją wzroku mogą one stanowić barierę nie do przejścia. Tu wkracza tyfloinformatyka – dziedzina łącząca informatykę ze zwiększaniem dostępności osób niewidomych i słabowidzących.
Tyfloinformatyka to nie tylko sprzęt, to przede wszystkim filozofia projektowania dostępnego świata. W kontekście instytucji publicznych, urzędów czy placówek edukacyjnych, wdrożenie odpowiednich rozwiązań cyfrowych jest obowiązkiem wynikającym z Ustawy o dostępności cyfrowej.
Kluczową postacią w procesie dostosowywania usług jest technik tyfloinformatyki. To specjalista, który posiada unikalną wiedzę na temat tego, jak osoby z niepełnosprawnością wzroku wchodzą w interakcję z interfejsami.
Tyfloinformatyk pełni rolę audytora i doradcy, dbając o to, by systemy informatyczne były kompatybilne z czytnikami ekranu (screen readers), takimi jak NVDA czy JAWS.
Nowoczesna przestrzeń publiczna to nie tylko przyjazne strony WWW, to także fizyczne urządzenia wyposażone w interfejsy dotykowe. Aby były one dostępne, muszą wspierać technologie wspomagające. Do najważniejszych należą:
Syntezatory mowy – przekształcające tekst na dźwięk.
Monitory brajlowskie – umożliwiające odczyt treści za pomocą pisma punktowego.
Pętle indukcyjne – wspomagające osoby słabosłyszące w odbiorze komunikatów dźwiękowych.
O wiele z tych zaawansowanych rozwiązań, w tym o specjalistyczne oprogramowanie i akcesoria, możesz zapytać naszych ekspertów, doświadczonych w dostarczaniu sprawdzonych narzędzi dla sektora publicznego i prywatnego.
Dostępność „zaszyta jest” nie tylko w kodzie strony. To przede wszystkim sposób, w jaki prezentujemy treści multimedialne. Dla osoby niewidomej film czy grafika bez komentarza głosowego o tym, co dzieje się na ekranie, jest bezwartościowy.
Audiodeskrypcja to technika, która polega na wstawianiu dodatkowych opisów słownych między dialogi w filmach, spektaklach czy materiałach instruktażowych. Dzięki niej osoba niewidoma dowiaduje się o mimice bohaterów, scenerii czy kluczowych gestach. W nowoczesnym urzędzie każdy materiał promocyjny wideo powinien posiadać taką ścieżkę, aby realizować zasadę równego dostępu do informacji.
Najczęstszym błędem na stronach internetowych jest brak opisów grafik i elementów multimedialnych. Opisy ALT (znane też jako teksty alternatywne) to krótkie komunikaty zaszyte w kodzie HTML, których nie widzi zwykły użytkownik, ale które są odczytywane przez programy udźwiękawiające.
Zamiast opisu „Zdjęcie123.jpg”, opisy ALT powinny brzmieć: „Burmistrz miasta przekazuje klucze do nowej biblioteki w budynku przy ul. Głównej”. Bez tego elementu, strona staje się dla osób z dysfunkcją wzroku „dziurawa” i niezrozumiała.
Dostępność cyfrowa nierozerwalnie łączy się z dostępnością architektoniczną. Systemy nawigacyjne oparte na technologii Bluetooth czy znaczniki dźwiękowe, to mosty łączące te dwa światy.
Systemy nawigacji wewnątrzbudynkowej pozwalają osobie niewidomej na samodzielne dotarcie do konkretnego pokoju w urzędzie za pomocą aplikacji w smartfonie.
Plany tyflograficzne, to wypukłe mapy, które mogą być zintegrowane z warstwą dźwiękową. Bogatą ofertę systemów ułatwiających orientację przestrzenną znajdziesz u nas.
Wdrażanie standardów dostępności to inwestycja, która zwraca się w postaci włączenia do życia społecznego szerokiej grupy obywateli. Współpraca z ekspertami, takimi jak tyfloinformatyk, pozwala uniknąć kosztownych błędów na etapie projektowania. Pamiętajmy, że dostępny świat cyfrowy to świat bez barier dla każdego z nas – bo dostępność ułatwia życie wszystkim, nie tylko osobom z niepełnosprawnościami.
Zgodnie z ustawą, są to przede wszystkim podmioty publiczne: urzędy, szkoły, szpitale oraz instytucje kultury.
Tak, jednak obrazy czysto dekoracyjne powinny mieć pusty atrybut alt (alt=””), aby czytnik ekranu mógł je pominąć, nie rozpraszając użytkownika.
Najlepiej skontaktować się ze specjalistycznymi firmami. Szerokie doradztwo oraz ofertę produktową znajdą Państwo na naszej stronie.
WCAG (Web Content Accessibility Guidelines) to zbiór standardów, które określają, jak tworzyć treści internetowe dostępne dla osób z różnymi niepełnosprawnościami. Obecnie obowiązującym standardem w Polsce jest wersja 2.1 na poziomie AA. Więcej na temat WCAG 2.1 przeczytasz w artykule na naszym blogu.
Jednym z najskuteczniejszych narzędzi do tworzenia przestrzeni dostępnych dla każdego jest infokiosk – urządzenie, które z interaktywnego gadżetu ewoluowało w kluczowy element infrastruktury zapewniającej cyfrową i informacyjną dostępność dla osób ze szczególnymi potrzebami.
Prawdziwa dostępność to nie suma pojedynczych udogodnień, ale przemyślany ekosystem. W centrum tego ekosystemu, szczególnie w kontekście osób z dysfunkcją wzroku, znajdują się trzy zazębiające się dziedziny: tyflopedagogika, tyfloinformatyka i tyflografika.
WCAG - co to właściwie oznacza i jak realnie wpływa na funkcjonowanie jednostek publicznych? W tym artykule uszczegółowimy wiedzę na temat WCAG 2.1, analizując wytyczne, aspekty prawne oraz praktyczne kroki, które należy podjąć, aby stworzyć przestrzeń – zarówno cyfrową, jak i fizyczną – przyjazną dla każdego użytkownika.
